صليبى ) آنها نه تنها افسانه ماهوند و ساراكن‌ها را درباره محمد ( ص ) ساختند ، بلكه افسانه‌هاى وحشتناك مشابهى نيز در مورد يهوديان انتشار يافت . شايع ساخته بودند كه يهوديان بچه‌هاى كوچك را قطعه‌قطعه كرده و همراه با نان در روز عيد رهائى ( عيد رهائى از بندگى مصريان ) مىخورند تا بدين وسيله به عشاء ربّانى « 1 » مسيحيت توهين نموده و آن را بلااستفاده نمايند و از اين راه مقدمات توطئه‌اى جهانى براى براندازى مسيحيت را پايه‌ريزى نمايند . چنين افسانه‌هائى عليه دين يهود در امپراطورى اسلام به هيچ‌وجه وجود نداشت و فقط تحت تأثير عدم تعادلى روانى در اروپائيان به صورت مرض مزمن به ظهور رسيد . به‌هرحال ، فتوحات مسلمانان در اسپانيا ، غرب ايتاليا و سيسيل به معناى زندگى هزاران مسلمان در قلمرو مسيحيت بود . مبارزه با آنان نيز تنها در عدم معاشرت و ايزوله نمودن اجتماعى آنان مقدور مىبود . قوانين جديد كليسا هر دو گروه ( مسلمانان و يهوديان ) را رسما به عنوان دشمنان مسيحيت معرفى مىكرد . اين قوانين در شوراى معروف لاترن « 2 » در سال‌هاى 1179 و 1215 به صورت رسمى تصويب گرديد . در اين قوانين مسيحيان از دادن هرگونه سرويس به مسلمانان و يهوديان ، از قبيل بازرگانى ، خدمت در منازل ، پرستارى بچه يا حتى غذا خوردن با آنها ، منع گرديده‌اند و در صورت مشاهده اين اعمال به اتهام دشمنى و جدائى از كليسا به ضبط اموال محكوم مىگرديدند . در سال 1227 پاپ گريگورى نهم « 3 » فرمان زير را صادر كرد : مسلمانان و يهوديان بايد در جوامع مسيحى لباس‌هايى متفاوت پوشيده و از شركت در مراسم و اعياد آنان به دور بوده و حق داشتن دفاتر رسمى در سرزمين‌هاى مسيحى نداشته باشند . همچنين مؤذّن‌ها حق اذان گفتن براى انجام فريضه نماز و آزردن گوش مسيحيان را ندارند . پاپ كلمنت پنجم « 4 » ( 14 - 1305 ) اعلام كرد كه حضور مسلمانان در خاك مسيحيت توهين به خداوند محسوب مىگردد . پيش از اين فرمان ، مسيحيان كار ريشه‌كن كردن مسلمانان را آغاز نموده بودند . چارلزآنيو « 5 » پادشاه فرانسه در سال

--> ( 1 ) - Eucharist ( 2 ) - Lateran Councils ( 3 ) - Pope Gregory IX ( 4 ) - Pope Clement V ( 5 ) - Charles of Anjou